Stanisław Krzysztof Szachowski
Biografia
Stanisław Krzysztof Szachowski, urodzony 8 maja 1837 roku w Błoniu, był polskim prawnikiem i działaczem narodowym. Synem Franciszka, nauczyciela i kupca, oraz Anny ze Steingräberów, uczył się nauczyciela i kupca, oraz Anny ze Steingräberów. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie był przywódcą Czerwonej Młodzieży Studenckiej i organizatorem manifestacji patriotycznych. Aresztowany 27 lutego 1861 roku, więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej.
W 1862 roku przebywał w Paryżu, gdzie słuchał wolnych kursów ekonomii politycznej oraz szkoly dróg i mostów. Następnie uczestniczył w Polskiej Szkołe Wojskowej we Włoszech. Na początku 1863 roku powrócił na ziemie polskie i brał udział w Powstaniu Styczniowym pod komendą Makarego Drohomireckiego. Jako komisarz pełnomocny Rządu Narodowego wówczas obsługiwał województwo kaliskie.
Po upadku powstania wyemigrował na Zachód, kształcąc się na Uniwersytecie w Heidelbergu, gdzie uzyskał stopnie bakalaureta, licencjata i w 1872 doktora prawa. Współredagował „Répertoire de la législation de la doctrine et de la jurisprudence francaise”. Uczestniczył w wojnie francusko-pruskiej 1870/1871 oraz w Komunie Paryskiej. W 1872 przyjechał do Galicji, pełnił funkcję zastępcy naczelnika banku włoścańskiego w Gorlicach. W 1877 uzyskał nadzwyczajne uprawnienia do dyplomu doktorskiego oraz veniam legendi na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskigo jako docent prywatny prawa rzymskiego, a w 1880 jako docent prawa cywilnego francuskiego. W tym samym roku uzyskał obywatelstwo austriackie.
Od 1880 był sekretarzem i notariuszem Uniwersytetu Lwowskigo. W 1888 został profesorem nadzwyczajnym, a w kolejnych latach profesorem zwyczajnym prawa rzymskiego. Publikował liczne prace naukowe z zakresu prawa oraz współpracował jako publicysta. Zmarł 18 sierpnia 1906 roku we Lwowie. Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie, obok Wojciecha Biechońskiego.