Zbigniew Michałowski
Biografia
Zbigniew Michałowski, syn lekarza Kazimierza Michałowskiego i Czesławy z Hepnerów, urodził się 12 listopada 1912 roku w Błoniu. Szkolny czas spędził najpierw w Siedlcach, gdzie w 1931 r. ukończył szkołę średnią, a następnie w 1932 r. wstąpił do Miejskiej Szkoły Dramatycznej w Krakowie.
Po zdaniu egzaminu aktorskiego ZASP-u wszedł do Warszawy, gdzego zadebiutował na scenie Teatru Nowości, w operetce 'Wiktoria i jej huzar'. W latach trzydziestych występował w licznych warszawskich teatrach - od 'Morskiego Oka' i 'Ateneum', po Instytut Reduty czy Teatr Aktora - a także w Teatrze Miejskim w Częstochowie.
Podczas wojny jako podporucznik piechoty brał udział w kampanii wrześniowej oraz powstaniu warszawskiemu. Dwukrotnie przebywał w obozach jenieckich - najpierw w 1939 r., a potem w 1944 r., po czym wraz z innymi jeńcami wyszedł z niewoli i dołączył do polskich formacji na Zachodzie, w 1 Dywizji Pancerne.
Po powrocie do Polski w 1947 r. występował w Teatrze Polskim w Poznaniu, a w kolejnych sezonach w Teatrze Małym w Szczecinie, Kaliszu, Białymstoku i Częstochowie. Gościnnie występował także w Teatrze Ziemi Opolskiej w Opolu. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Częstochowie, przewodniczącym komisji kultury oraz prezesem Towarzystwa Kultury Teatralnej. W 1970 r. otrzymał Odznakę 'Zasłużonego Działacza Kultury'.
Michałowski zagościł ponad dwieście pięćdziesiąt ról. Zmarł 24 marca 1973 r. w Częstochowie i został pochowany na cmentarzu św. Rocha.